schrijverij

  • November 21, 2008 – 6:55 pm

    Een blauwe maandag in Djenné

    Van heinde en verre komen ossenkarren en paardenspannen overladen met goederen en mensen aan bij de poorten van Djenné. Overvol gestouwde pinasses en pirogues verdringen elkaar bij de steiger aan de opgehoogde grindweg die door het overstroomgebied van de Bani rivier ten westen van de stad loopt. Hun kapiteins willen zo snel mogelijk de lading lossen opdat ze de rivier weer opkunnen. Meer werk wacht hen. Een bonte stoet van mensen tekent zich af tegen de horizon van de roodgekleurde weg. De mannen houden hun kleinvee in het gareel terwijl de vrouwen loodzware kalebassen gevuld met ondefinieerbare prutjes, vloeistoffen of geleien op het hoofd balanceren. Een mensenmassa is op de been en wil naar Djenné. Ze komen van dorpen uit de buurt, uit rurale gemeenschappen te midden van de inlandse Nigerdelta, van steden als Ségou of Mopti en zelfs uit buurlanden als Senegal en Burkina Faso. Ze willen allemaal hetzelfde: handel drijven op de maandagmarkt van Djenné.

    Lees de rest van deze post

  • November 18, 2008 – 10:21 pm

    Mali – altijd onderweg

    Onderweg zijn, dat is waar een reis door Mali om draait. Op enkele onroerende hoogtepunten na is Mali’s aantrekkingskracht voor de bezoeker het reizen zelf. Een alledaagse toerist wordt in Mali vanzelf weer een ouderwetse reiziger. Met alle ongemakken van dien trekt, vaart of hobbelt de bezoeker aan dit hete en stoffige Sahelland te voet, per pinasse of op een kameel langsheen de Dogon kliffen, over de Niger of door de Sahara. Een romantische ziel mag er graag een mythisch einddoel aan koppelen: de stad die bol staat van legendes en onwaarschijnlijke verhalen, het legendarische Timboektoe. Maar alvorens deze stad te bereiken dient hij of zij terug te keren naar de basics of travel.

    Lees de rest van deze post

  • October 27, 2008 – 8:43 pm

    De Selous – niet voor beginners 2

    Terwijl de eerste dagen van het Serengeti Nationaal Park vooral getekend werden door een groep naturalisten, biologen, goeddoeners en groen getinte politici leest de ontstaansgeschiedenis van het Selous Wild Reservaat eerder als een avonturenverhaal waarin ontdekkingsreizigers, slavenhandelaren, jagers op groot wild, legerofficieren, een excentrieke Koninklijke hoogheid en een gevaarlijk insect afwisselend de hoofdrol vertolken. In dit tweede stukje over de Selous leer je meer over de geschiedenis van het eerste beschermde natuurgebied in Afrika. Foto’s zijn zoals vermeld van voormalig gamescout Onno De Rover.

    Lees de rest van deze post

  • September 20, 2008 – 6:29 pm

    Wel of niet in Afrika

    Niet Afrika

    Een vaak gehoorde uitspraak bij bezoekende Europeanen die gevraagd worden of dit hun eerste keer in Afrika is luidt: “Ja, eerste keer. Ik ben wel een keertje wezen duiken in Egypte en heb eens een strandvakantie gehad in Tunesië maar dat is niet echt Afrika, he?

    Lees de rest van deze post

  • September 12, 2008 – 2:42 pm

    Omwenteling van de Doden

    Eerder had ik in Madagaskar al enkele malen het voorrecht gehad uitgenodigd te worden op de unieke ceremonie van het omkeren der beenderen. Maar terwijl het de vorige keren vaak een wat ongemakkelijk ontmoeting tussen schuchtere toeristen en dronken feestvierders betrof werd het ritueel waar mijn groep en ik enkele dagen geleden op werden uitgenodigd een indrukwekkend gebeuren. Dit keer waren we te gast bij een erg uitgebreide familie met leden verspreid over het ganse land. Hierdoor was de om de zeven jaar terugkerende ceremonie erg groots opgezet. De rit van Antsirabe naar het familiedorp ver in de bergen was geen pretje. Onze bus (weliswaar hoog op de wielen) zwoegde anderhalf uur over slingerende rode zandwegen met diepe kuilen. Nadat we de laatste heuvel voor het dorp over klommen werden we echter beloond met een prachtig uitzicht over een vallei waarover een lappendeken van akkertjes gedrapeerd lag. Her en der zagen we groepjes graftombes tussen de moestuinen staan. Omheen een van de clusters merkten we honderden aanwezigen op. Daar moesten we zijn.

    Lees de rest van deze post

  • September 1, 2008 – 12:24 pm

    Schaamteloze zelfpromotie

    Zoals ik eerder al aangaf in het Prematuur Woordje van 16 juli jongstleden zal deze website al naargelang mijn publicatiedebiet soms of vaak dienen als uithangbord voor schaamteloze zelfpromotie. Om deze belofte waar te maken hierbij twee uitgaven van de landenserie Te Gast In waarvoor ondergetekende enkele bijdrages mocht leveren. In het Tanzania boek waarvan de eerste druk dateert van oktober 2007 beschrijf ik een 7-daagse klim via de Machame route naar de top van Kilimanjaro. Voor het Ethiopië boek dat in juli 2008 werd gelanceerd en al aan zijn derde druk toe is leverde ik een stuk over de soms ongemakkelijke ontmoetingen tussen toeristen en de stammen van het zuiden.

    Enne, nu ik trouwens toch zo onbeschaamd bezig ben, komt gij allen en bezoek mijn profile op Facebook!

  • August 19, 2008 – 10:28 am

    Serengeti voor beginners 2

    Het Serengeti Nationaal Park werd door de toenmalige Britse koloniale autoriteiten van Tanganyika opgericht in 1951. Het beslaat bijna vijftien duizend vierkante kilometer en wisselt in hoogte tussen 900 en 1800 meter boven zeespiegel.

    Lees de rest van deze post

  • August 15, 2008 – 1:35 pm

    Serengeti voor beginners 1

    Ruppell’s Griffon is een gier. Lang voor de eerste zonnestralen zijn nest op de kliffen van Gol Mountain verwarmen vertrekt hij voor zijn foerageertocht over de savanne van noord Tanzania. Deze tocht die hem een achttal uren zal bezighouden en meer dan honderd kilometer kan beslaan, onderneemt hij om de andere dag. Hij spreidt zijn vleugels die meer dan een meter bespannen, springt van de hoge rots, buigt zijn kop omlaag, klimt via de thermiek tot op kruishoogte en laat zich vervolgens gracieus in westelijke richting glijden. Al snel laat Ruppell’s de oude vulkaankraters van de hooglanden achter zich. Hij is volledig geconcentreerd op de weidse Serengeti die zich ver onder hem uitstrekt. Vandaag is Ruppell’s Griffon op zoek naar het grootste mobiele restaurant ter wereld: de grote trek van de wildebeesten.

    Lees de rest van deze post

  • August 10, 2007 – 3:13 pm

    Een niet alledaagse route naar de Serengeti

    “Snake! Watch out,” stamelde onze berggids Thomas terwijl hij naar een kleine waterval wees in de snelstromende bergrivier. Ik zag onmiddellijk de drie meter lange python die pogingen deed een stroomversnelling voorbij te raken en maande mijn collega klimmer Josta aan een paar stappen achteruit te zetten. We waren net bezig ons voor te bereiden op een laatste natte oversteek alvorens we de bronnen van de Engare Sero rivier zouden bereiken. De Maasai in de streek hebben het sowieso niet erg op met slangen. Vanwege hun giftige beten, wurgende grepen en mysterieuze onzichtbaarheid worden de serpenten door de lokale bevolking bovennatuurlijke krachten toegedicht. Als je ze dan ook nog eens tegenkomt in de schaduw van de berg van God was de lichte nerveuze paniek bij onze krijger Thomas enigszins begrijpelijk. Hij lachte zenuwachtig terwijl hij met een welgemikte worp een zware steen naar de slang keilde.

    Lees de rest van deze post

  • July 1, 2007 – 7:12 pm

    Een bakje troost in Afrika

    De Amharen en Tigrayers uit de noordelijke hooglanden van Ethiopië vormen een uitzondering op de rest van de bevolkingsgroepen in Oost Afrika. Terwijl koffie heel erg gekoesterd wordt door de eerder vermelde hooglanders en er door moeder de vrouw elke dag weer ceremonieel gezet wordt, houdt de rest van Oost Afrika meer van een dagelijks kopje mierzoete melkthee. Deze troebele substantie die door de Engelsen werd geïntroduceerd verkreeg er zelfs de status van een maaltijd waardoor ontbijt in het Swahili (chai za asubuhi) gewoon als ochtendthee kan vertaald worden. Het feit dat de Oost Afrikanen geen koffiedrinkers zijn is helemaal vreemd als je weet dat de vochtige heuvels op de rand van de Great Rift Valley één van ‘s werelds beste koffiesoorten produceren.

    Lees de rest van deze post