June 2010
-
June 28, 2010 – 8:03 pm
Uganda Notes – 4 – Gorilla’s onbetwist
Het is erg vroeg en pikkedonker. De weg is nat. Ons busje schuift over de vochtige klei naar links om vervolgens over een onzichtbare bult weer naar rechts te springen. Het schijnsel van de koplampen verraadt suikerrietkragen en steile akkers met maïs. Omgezaagde eucalyptusstammen liggen her en der verspreid, klaar om in planken verzaagd te worden. Een eenzaam licht daalt ons tegemoet: een boda boda met achterop een veldarbeider. Hij zal zijn dag vullen met ploeteren op één van de vele aardappelakkers die deze omgeving rijk is. De Irish is de cash crop van de regio. Na de oogst zullen dagelijks tientallen vrachtwagens hier aanschuiven om de felbegeerde patatten naar de hoofdstad te voeren.
De contouren van de zwarte bergen in het oosten beginnen langzaamaan hun dramatische tekening te vertonen; de zonsopgang is nakend. In stilte hobbelen we voort over deze door de voorbije regens verwonde weg. Kraaiende hanen en tsjirpende vogels begeleiden de dag op haar eerste poging om aan te breken. Witte wolkenslierten worden zichtbaar beneden in de vallei, de zwarte bergen krijgen iets blauwigs. Een kukelende haan schrikt zich een aap als plots voor hem vijf kinderen in blauwe truitjes uit een bananentuin de weg op springen. In een ijl tempo rennen ze naar het buurtschooltje.
Als we in het bergdorpje Nkuringo aankomen is de dag een feit en staat Herbert ons op te wachten. Herbert is gids bij de Uganda Wildlife Authority (UWA). Elke dag ontvangen hij en zijn collega’s hier acht toeristen om hen tot bij de enige in de wijde omgeving gehabitueerde groep berggorilla’s te leiden. Dat is ook waarom wij hier vandaag zijn. Herbert nodigt ons uit in het kleine kantoortje van de UWA. Voor we de tocht aanvatten moet er nog wat papier door de molen en ontkomen we niet aan de erg uitgebreide en al even noodzakelijke briefing.
-
June 21, 2010 – 3:09 pm
Uganda Notes – 3 – Een vreemde vogel
Enkele weken na mijn tocht doorheen de Okavango moerassen in Botswana heb ik nogmaals het geluk een binnenlandse delta per boot te exploreren. Ditmaal is het de veel minder bezochte Victoria Nijl Delta in het noordwesten van Oeganda. Nadat ze zich uiterst spectaculair van de Murchison watervallen heeft gestort stroomt de Nijl een kleine vijftig kilometer verderop het Albert meer in. Tien kilometer voor de monding verwijdt de rivier zich en wordt een labyrint van papyruskragen en kanaaltjes.
Te midden van dit doolhof nestelt een zeer opmerkelijke en al even zeldzame vogel. Enkele van zijn kenmerken maken dat hij een ietwat bizar en zelfs prehistorisch uiterlijk heeft. Ten eerste is er zijn onwaarschijnlijke grootte: een volwassen vogel kan makkelijk anderhalve meter hoog worden en zes kilogram wegen. Ten tweede – en misschien wel het meest bizarre – is zijn schoenvormige, van een haak voorziene bek. Deze twintig centimeter lange, en bijna even brede snavel is de grootste van alle levende vogels en geeft de vogel een permanent sinistere gelaatsuitdrukking.
De oudste beschrijvingen van deze vreemde vogel komen van Arabische kolonisten in zuid Soedan die hem Abu Markub, Vader van de Schoen, noemden. In 1851 werd hij voor het eerst gespot door een westerse bioloog die de vogel met de naam Koning Walvis-Kop bedacht. Nadat de vogel in eerste instantie als enige soort binnen zijn eigen familie werd geclassificeerd flirtte hij later met de families van de reigers en de ooievaars. Sinds enkele jaren is de knoop echter doorgehakt en heeft hij zijn eigen subfamilie gekregen binnen het geslacht van de pelikanen. Balaeniceps Rex heet de vogel in het Latijn, wat uiteraard op zijn 19de eeuwse naam duidt. Tegenwoordig kent iedereen hem echter als de schoenbekvogel. En laat dit nu net één van de vogels zijn waar ik volgens de introductie op deze website, voortdurend naar op zoek ben.
-
June 12, 2010 – 10:18 am
Uganda Notes – 2 – Exit Kampala
Vooraleer we onze neus richting Mount Elgon in het oosten draaien, brengen we een bezoekje aan Ngamba Island, een in het Victoria meer gelegen opvangoord voor chimpansees. Volledig in de traditie van de bekende primatenonderzoekster Jane Goodall worden hier slachtoffers van menselijke malpraktijken een nieuwe kans gegeven en eventueel voorbereid op een verder leven in de echte bush. Bruce, verzorger en gids op het eiland, legt uit waarom de chimps hier zijn opgevangen:
“Verwaarloosd als huisdier, wezen van als bushmeat verorberde ouders, bij de grens of op de luchthaven in beslag genomen exemplaren, in niet voor hen bedoelde vallen gelopen stakkers of gewoon door oprukkende landbouwgrond tot habitatloosheid veroordeelde apen. In 1998 zijn we begonnen met negentien exemplaren, nu zijn ze met vierenveertig. Na een integratieproces als baby komen ze terecht bij de juveniles waarna ze geadopteerd worden door de groep.”
Van op een observatieplatform zien we een stoer zwart mannetje een met rode kont geaccentueerd vrouwtje het bos in volgen. Bruce glimlacht en verklaart: “Dat is Mika, the alpha male; het vrouwtje staat loops en is nu zijn favoriet.”
-
June 9, 2010 – 11:45 am
Uganda Notes – 1 – Terug naar Oeganda
Ik landde ’s avonds laat op Entebbe; de nacht was donker. Frank, mijn chauffeur van zeven jaar geleden stond me op te wachten. De omhelzing was gemeend. Een vergeten besef kwam weer boven: vriendschap voelt hier echter dan elders in Afrika. Frank zette me af bij een lodge net buiten Kampala, op een heuvel die uitkijkt over Murchison Bay, een noordelijke uitham van het Victoria Meer. Van deze grote binnenzee zag ik echter niets op dit late uur. Na de incheck bestelde ik een grote fles Nile bier; ik was weliswaar doodop maar kon toch niet aan de verleiding weerstaan, stiekem verlangend naar dit smaakje nostalgie. Het bier proefde zoet; zoet als in lekker, zoet als in goed. Ook mijn herinneringen aan Oeganda, die langzaam kwamen bovendrijven, waren zoet. De volgende ochtend, na een verkwikkende nacht en dito ontbijt bestelde ik – ietwat aarzelend want niet goed wetend of het geoorloofd was in deze chique lodge – een boda boda. Later hoorde ik van de hotelbaas, een voormalig Belgische politicus, dat ook hij graag gebruik maakt van dit typisch Oegandese vervoersmiddel.
-
June 4, 2010 – 3:44 pm
Geen internet up-country Oeganda
Beste lezers, vanwege zeer slechte internet verbindingen up-country Uganda zal het waarschijnlijk even duren eer er weer een nieuw stukje op FrankFocus gepost kan worden. Maar, geen zorg, gewapend met pen en Moleskine doorkruis ik de parel van Afrika en hoop jullie zeer snel te verblijden met nieuwe blogposts. Facebook vrienden kunnen korte status updates verwachten die ik via Mobile Web kan versturen!
Keep on travelling – Frank (at the source of the Nile).
About Frank Janssens
Welcome, I am Frank Janssens, tour operator in Madagascar, tour guide in Africa & the Middle East, copywriter and photographer!
More about meReizen naar Madagaskar
Plan je een reis naar Madagaskar?
Met meer dan 10 jaar ervaring en een sterk onderbouwd netwerk van Antsiranana tot Toliara, ontwerp ik uw droomreis op uw maat!
Meer over reizen naar Madagaskar