September 2009

  • September 27, 2009 – 10:22 am

    Een reclamefilmpje in de bush

    Onze truck houdt halt langs de kant van de weg. Het asfaltlint, dat we reeds enkele uurtjes volgen, daalt slingerend doorheen het granieten kopjeslandschap tussen het uitgestrekte Victoria meer en de al even eindeloze Serengeti. De zwartgrijze pek zindert in de hete middagzon; luchtspiegelingen verschuilen het einder. Ver beneden ons ontwaren we de groene papyrusmoerassen van de Mara rivier, de officieuze grens tussen Kenia en Tanzania. Geen seconde nadat de chauffeur zijn handrem optrekt cirkelen boerenvrouwen van het Sukuma volk omheen onze truck. Ze zeulen met loodzware zakken vol houtskool of bundels stookhout, bijeen gebonden met zelfvervaardigd sisaltouw. Ze ruiken handel.

    De terreinwagen stopt een tiental meters achter ons. Een cameraman springt uit het voertuig, gevolgd door een geluidstechnicus met op een metalen stok een microfoon die nog het meest op een ongeschoren klipdas lijkt. De cameraman zoemt in op de actie. Het is het eerste shot van wat een reclamefilmpje voor mijn werkgever moet worden.

    Lees de rest van deze post

  • September 22, 2009 – 8:19 am

    De grote droogte – deel 2 – Kalashnikov regeert

    Het is een symbool van macht. Iedereen wil er één. Het mag dan wel illegaal zijn, maar het geweer wordt langzamerhand een onmisbaar gebruiksvoorwerp voor de nomadische herders uit Oost Afrika. De Kalashnikov ofwel AK 47 is erg in trek voor zowel verdediging als aanval in een regio waar gewelddadige veediefstallen tot de orde van elke dag behoren. Handelaars zonder scrupule maken van het onveiligheidsgevoel misbruik en smokkelen goedkope geweren naar de nomadische gemeenschappen waardoor ze de situatie extreem verergeren. Ontwapeningscampagnes van verschillende overheden mislukken omdat tijdens de schoonmaak de herders met hun wapens de grens over vluchten of enkel de niet goed functionerende geweren inleveren en de rest verstoppen.

    Lees de rest van deze post

  • September 19, 2009 – 9:02 am

    De grote droogte – deel 1 – een desastreuze veediefstal

    Naibor betekent in de taal van het Samburu volk uit noord Kenia ‘de plaats van het witte zand’. Sinds mensheugenis is het een oase van hoop, waar in tijden van ernstige droogte zoals nu, steeds voldoende water en graasland voor hun koeien te vinden is.

    De mannen, vrouwen en kinderen waren vier dagen eerder in Naibor aangekomen. Vanuit Ewaso Nyiro, in het zuiden van Samburu land, hadden ze hun honderden koeien hier naartoe geleid om aan de moordende droogte te ontsnappen en hun enige kans op overleven te zoeken. Bijna duizend koeien waren die ochtend in de kraal buiten het dorpje verzameld. Het was half zes toen de veedieven aanvielen. Ze schoten op iedereen die in hun weg stond – vooral vrouwen en kinderen. Toen ze eindelijk vertrokken was de plaats van het witte zand doordrenkt van bloed. Vijfendertig mensen en veertig koeien hadden de raid niet overleefd.

    Lees de rest van deze post

  • September 10, 2009 – 3:46 pm

    Foto galerij op AfrikaNieuws

    De redactie van AfrikaNieuws vroeg me of ik hen wat foto’s kon leveren om hun volgende nieuwsbrief mee te kruiden. Ondergetekende liet zich dit geen twee keer vragen en stuurde hen prompt een selectie uit zijn zwart-wit archief. Het resultaat vanaf vandaag op hun site.

  • September 1, 2009 – 11:14 am

    Het kippenhok

    Ik lig achteruitgezakt op de voorste passagierszetel van een overvol taximinibusje dat net vertrokken is. Af en toe kijk ik dromerig op van mijn boek en staar naar het voorbijflitsende landschap waarin ik dichtbij een bananenplantage ontwaar en veraf een uitgestrekt meer. Een zeearend overstemt met zijn geschreeuw het geronk van de motor. Het geluid van Afrika. Ik weet dat het meer, de groene velden en de asfaltweg een vijftigtal kilometer verder ophouden en plaats ruimen voor het verdorde sorghumlandschap van Konso. Maar toch wil ik er terug naartoe. De klus waaraan ik begonnen ben moet verder gezet worden en hopelijk ooit klaar komen. Ik sluit mijn ogen en droom van Ethiopische maaltijden. Soms een nachtmerrie, dan weer verleidelijk. Doro is kip, asa is vis, siga is vlees, repeteer ik binnensmonds.

    Lees de rest van deze post