Eindelijk regen

Bahir Dar, het mediterraan aandoend stadje bij het Tana meer in Ethiopië, plakt. Het kleeft aan je schoenen, het kruipt tussen je groeven, het maakt vegen op je broek. Voetgangers dansen over de met basaltblokken opgehoogde wandelpaden langs het meer en door het platteland, bang zichzelf te bevlekken. Recepties in hotellobby’s zijn besmeurd met bruine smurrie, taxi’s wrijven met de wissers hun voorruit dicht en took-took’s schuiven geruisloos de geulen in. De regens zijn eindelijk gekomen, een hongersnood wellicht verijdelt!

Het zag er inderdaad niet goed uit, enkele weken geleden. De zon beukte, het land kreunde, geen druppel viel er op de gebarsten aarde. Tot een tiental dagen terug – beter laat dan nooit – de wolken zich verzamelden en dikke druppels blaasjes vormden op rimpelde poelen. Het groen schoot uit de grond in verschillende tinten. Overvolle irrigatiekanaaltjes verdwenen in de zompige velden. De overwegend heldere zijriviertjes van de Blauwe Nijl kregen de kleur van macchiato. Een zegen voor de boer.

Een domper voor de schaarse toerist! Of toch niet? Gewapend met poncho en paraplu trokken we gisteren naar het rokende water van de Tiss Isat waterval op de Nijl voor een plattelandswandeling. Natte broeken, natte sokken, natte schoenen, maar evengoed lachende kinderen, groetende boeren en vooral, een prachtig landschap. Niemand mopperde over het gebrek aan zonlicht voor de gegeerde kodakmomenten, iedereen genoot met volle teugen en deelde mee in het geluk van de Ethiopische boer.

Vanochtend werden we beloond voor deze sympathieke houding. Terwijl we ons opmaakten voor een boottocht naar de eilandkerken van Lake Tana, priemde de zon bescheiden door het dikke wolkendek. Iets later brak de grijze massa open en maakte plaats voor een blauwe hemel. Het natte geglinster verdampte van tussen de blaren en over de eilanden vormde zich een nevel die het mystieke karakter ervan, extra benadrukte. Een goddelijke interventie, leek het wel. ’s Middags sloot het wolkendek zich weer en sproeide een malse regen over het lappendeken van akkertjes. Onze dag kon niet meer stuk, die van de Amhaarse boer ook niet.