2006

December 20, 2006 – 6:36 pm

Broken Bridge Blues – 5 dagen in het leven van een reisbegeleider

Addis Abeba – dinsdag 12 december Het telefoontje van Atnafu (onze agent in Addis) kwam wel erg ongelegen. “Frank”, kraakte het door het toestel, “ik vrees dat je volgende reis naar het zuiden op een helling komt te staan. Een overladen vrachtwagen heeft de brug bij Weyto doen instorten. Ik heb geen flauw idee hoe of wanneer de truck en kapotte brug wordt weggetakeld”, vervolgde hij, “en al evenmin wanneer er een nieuwe brug kan gebouwd worden. Ik blijf in nauw contact met de verantwoordelijke instanties maar ik zou – als ik van jou was – maar vast aan een alternatief beginnen denken”.

Lees de rest van deze post
- in: blog, schrijverij
- onder: Ethiopië, reisbegeleider blues
- Comments Off
December 1, 2006 – 5:33 pm

Het Sint Maria festival in Aksum

De middag na het feest ter ere van Moeder Maria zit het kantoor van Ethiopian Airlines in het Tigrayse plaatsje Aksum, bekend om zijn staande en gevallen steles, afgeladen vol. Uitgeweken Tigrayers wachten geduldig hun beurt af om een ticket naar Addis Abeba te bemachtigen. Ze zijn vanuit hun nieuwe thuislanden in Europa of Amerika naar de oude hoofdstad van het Aksumitische rijk gekomen om hulde te brengen aan de heilige maagd die hier elk jaar op 30 november uitgebreid gevierd wordt. De sneeuwwitte gewaden van de mannen en de met goud versierde, strak gevlochten kapsels van de vrouwen staan in schril contrast met die van hun minder gegoede broeders en zusters uit het Tigrayse hinterland. Deze laatste hebben in tegenstelling tot hun geëmigreerde landgenoten de bedevaart te voet afgelegd. De meeste zijn dagen onderweg geweest waardoor hun pelgrimsgewaden grauw zien van het stof en de gevlochten haarstijlen weer naar hun oorspronkelijke kroesstatus zijn geëvolueerd.

Lees de rest van deze post
- in: blog, schrijverij
- onder: Ethiopië
- Comments (0)
November 1, 2006 – 6:58 pm

Couleur locale in Konso (*)

De oneffen binnenplaats annex parking van het Edget Hotel in Konso(*) straalt een sfeer uit van het soort clandestiniteit dat je wel eens terugvindt in stoffige grensplaatsjes tussen twee bananenrepublieken. Zwarte rook spugende Isuzu bussen en reeds lang afgeschreven Fiat vrachtwagens draaien er luid toeterend binnen om voor de nacht te parkeren. Hun Amhaarse bestuurders spoelen op het cirkelvormige terras in de schaduw van een lommerrijke ficus het stof weg met een bitter Meta biertje alvorens bij de volslanke tante van de receptie een kamer voor de nacht te bedelen. Mits een beetje overtuigingskracht slapen ze deze nacht in de armen van een tribaal getatoeëerde jonge dame die vanuit de beneden Omo vallei omhoog geklommen is om haar geluk vertaalt in lokale valuta te zoeken.

Lees de rest van deze post
- in: blog, schrijverij
- onder: Ethiopië
- Comments Off
November 1, 2006 – 4:43 pm

Op audiëntie bij de koning

De koning van de Konso verontschuldigt zich verlegen als ik hem vraag of hij mijn groep wil begeleiden naar de begraafplaats van zijn voorouders. Hij komt net van een scholenbijeenkomst en wil zich even opfrissen en wat eten. Hij maant me aan om alvast met onze lokale gids de sacrale grond te bezoeken waarna hij ons in zijn vertrekken kan ontvangen. De koning is er geen zoals wij ons dat voorstellen. Hij is de spirituele leider van één van de negen clans die het Konso volk rijk zijn. De huidige chef van de Kertita clan, Gezahegne, volgde zijn vader een paar jaar geleden op. Dit nadat hij onverwachts van zijn bezigheden als bouwkundig ingenieur in Addis Abeba naar zijn geboorteplaats in zuid Ethiopië werd teruggeroepen. Hij wist dat hij ooit het moderne leven in de hoofdstad achter zich zou moeten laten om zijn voorbestemde taak als koning van zijn volk op te nemen. Door de slepende ziekte van zijn vader kwam dit toch even sneller dan verwacht. De Kertita is één van drie clans die nog steeds een eeuwenoude dynastie van leiders onderhouden. De andere zes worden bestuurd door in de dorpen wonende gekozen onderchefs.

Lees de rest van deze post
- in: blog, schrijverij
- onder: Ethiopië
- Comments (0)
October 1, 2006 – 4:29 pm

Ol Doinyo Lengai – de Berg van God

Het is altijd weer even afwachten hoe de reacties van mijn gasten zullen zijn als ik met hen de vulkaan Ol Doinyo Lengai beklim. Meestal krijgen ze de kick van hun leven als ze na een vijf uur durende nachtklim de in een waas van mysterie gehulde krater betreden en daaropvolgend de zon zien opkomen achter Kilimanjaro en Mount Meru. Soms is het anders. Dan krijg ik uitgeputte klimmers die in een Spaanse Furie ontsteken en hun verontwaardiging uiten omdat ze het allesbehalve een veilige klim vonden. De steenslag op de lavahelling van 100% (45°) is echt wel aanwezig en gevaarlijk. Als het na een uitputtingsslag van zes uur licht begint te worden en je durft eens achterom kijken dan staar je in een gapend gat van meer dan anderhalve kilometer. Bij sommige mensen slaat de schrik om het lijf en verkrampt hun lichaam vanwege nooit geziene hoogtevrees.

Lees de rest van deze post
- in: blog, schrijverij
- onder: bergen
- Comments (0)